Po roku 2000 Ziemia była przeludniona i zanieczyszczona wszystkim,
co wyrzucaliśmy do atmosfery.
Ignorowaliśmy problem, który istniał.
Ale on i tak nas prześladował.
W 2025 roku zrozumieliśmy, że zaczęły się poważne kłopoty.
I wtedy zaczęliśmy szukać nowego domu, a dokładniej...
zaczęliśmy się interesować Marsem.
Przez ostatnie 20 lat wysyłaliśmy tam statki badawcze, aby sprawdzić skład atmosfery.
A także zawartość tlenu, którym moglibyśmy oddychać.
W końcu udało nam się osiągnąć pewien postęp.
Poziom tlenu podnosił się. Planeta zaczynała ożywać.
CZERWONA PLANETA
Międzynarodowy komitet zorganizował największą operację ze wszystkich,
jakie kiedykolwiek podejmował człowiek.
Wysłaliśmy tam Stację Kosmiczną, która teraz znajduje się na niskiej orbicie,
aby z niej wysłać pierwszą międzynarodową ekspedycję na Marsa.
Pierwsza ludzka misja na Marsa.
Przeżycie ludzkości zależało od powodzenia tej operacji.
Wiem, że uda nam się uporać z tym problemem,
bo najlepsi specjaliści wybiorą się na powierzchnię tej planety,
by tam, na miejscu znaleźć rozwiązanie.
Nazywam się Bowman, pilot i dowódca całej ekspedycji.
Chantilas, starszy oficer naukowy i medyk.
Santen, znakomity drugi pilot.
Gallagher, inżynier mechanik, o szerokim profilu.
Nie jest to jednak człowiek, którego chciałabym widzieć na tym miejscu.
W skład ekipy wchodzi także dwóch cywili.
Pierwszy z nich, Burchenal, jeden z najlepszych bioinżynierów i bohater we własnych oczach.
Oraz Pettengil, uczony, ekspert od geologii, dokooptowany w ostatniej chwili.
I oczywiście Amee, w pełni automatyczny badacz.
Krótko mówiąc nasz naziemny nawigator.
To ma być pierwsza wyprawa na powierzchnię Marsa i gigantyczny krok ludzkości.
Nie wiedzieliśmy, co tam na nas czeka. Może to był nasz ostatni krok...?
Alfa indykator.
Czysto.
Komandorze, sprawdzanie wszystkich systemów zostało zakończone.
Dziękuję panowie. Proszę zająć swoje miejsca.
Więc, co będziemy robić?
Przeprowadzimy automatyczne, rutynowe sprawdzanie systemów.
Systemy sprawdzone, automatyka też.
Optyczne urządzenia ustawione.
Wszystko działa.
Potwierdzam.
Ciekawe ile tutaj jest przycisków?
Oj, według mnie jest ich tu kilka tysięcy.
Tak więc...
Ile jest stopni?
Zdaje mi się że 32.
36 i pół.
Uważaj, to jest twoja nowa mama.
MARS-1, 93 DZIEŃ EKSPEDYCJI
Dziwne.
Zniknęło.
Dzisiaj nie ma, a wczoraj jeszcze widziałem. Dzisiaj popatrzyłem i nie ma...
Co zniknęło?
Nie, można powiedzieć, że to była optyczna sztuczka. To nic, jakoś to przeżyjesz. Chociaż to trochę dziwne.
Oczekiwałeś czegoś innego?
Po prostu nie tego się spodziewałem, to wszystko.
Gallagher.
Może zrobimy kilka okrążeń po naszym obozie?
Kiedy byłem dzieckiem
dziadek uczył mnie czytać z gwiazd.
Pewnego razu sputnik spadł z nieba.
Mój dziadek powiedział wtedy, że człowiek,
który powierza swoje życie bateriom i elektronice, jest kompletnym kretynem.
Wygląda na to, że był prawdziwym jankesem.
Nie, po prostu był realistą. Jednak czegoś mnie nauczył.
Dopiero zaprzestaliśmy truć Ziemię, a niedługo wszystkie żyjące tam istoty wymrą.
A co tam takiego było?
Piękno. To wszystko przepadło.
Greckie ideały,
wolność,
nasza religia.
Czy mamy z tego wszystkiego rezygnować?
Przecież pan nie został uczonym w ciągu jednego dnia, mam racjię?
Ja rozumiem, że nauka nie jest w stanie odpowiedzieć na żadne z najbardziej interesujących pytań.
Dlatego też, odłożyłem książki na bok i zacząłem szukać Boga.
144 DZIEŃ ESPEDYCJI
Hej?!
Mówiłam z chłopakami z Iowa.
Chyba sobie żartujesz? Teraz będzie twoja kolej.
Nie to twoja kolej i dobrze o tym wiesz, dlatego że jestem starsza od ciebie stopniem i mogę ci rozkazać żebyś to zrobił.
Więc we flocie można znacznie szybciej otrzymać awans.
Oczywiście, że szybciej. Tam są po prostu najlepsi ludzie.
Więc bierz się do roboty.
A do tego, żeby wziąć prysznic też potrzebna jest zmiana.
Nie, damy idą pierwsze.
Mógłbyś mi podać szlafrok?
Oczywiście.
Wybacz mi.
Po prostu udaj, że jestem twoją siostrą.
Mam dwie siostry
i żadna z nich nie jest podobna do ciebie.
Najważniejsze jest wierzyć. Reszta nie ma żadnego znaczenia.
Tak, rzeczywiście to jest bardzo oryginalne.
Jeszcze czego.
Dopóki ja...stoję tutaj, możemy trochę potrenować. Rozbierzesz się, wejdziesz pod prysznic
a potem wyjdziesz goła, a ja zrobię taką minę jakby to nie miało żadnego znaczenia.
Może jednak czymś się zajmiesz?
Tak jest sir, to znaczy proszę pani.
System nawigacyjny został sprawdzony.
Wszystko zostało dwukrotnie sprawdzone.
I tak 832, dzień dobry.
Przygotujcie się chłopcy.
Tak.
Boże drogi jak nienawidzę tego. Jakbym ponownie znalazł się w średniej szkole.
Ty masz mnie na oku a ja ciebie. Dogadaliśmy się.
Tak. Sprawdzimy jak tam Amee?
Tak.
Zaczynamy.
Dok diagnostyki.
I ostrożnie, to jest przecież twoja robota.
Chyba wiesz jak to działa?
Oczywiście.
W rzeczywistości wszystko jest bardzo proste.
Ciężka sztuka.
To by się zgadzało.
Więc, czego byś oczekiwał od komórek jądrowych, które znajdują się w jego środku?
AMEE
Cześć dziecinko.
Dziecinko?
To twoja przyjaciółka?
Jest bardzo sympatyczna.
To by się zgadzało.
Dobrze wyglądasz i tak...
Sprawdzam.
MODUŁ NAWIGACYJNY WŁĄCZONY.
No dawaj.
Przydałoby się sprawdzić refleks zanim tam ją wyślemy?
Proszę bardzo masz rybkę.
WŁĄCZONO CYKL WOJENNY.
Jak ci się to podoba?
Właśnie takie dziewczynki podobają mi się najbardziej.
Widzę, że zacząłeś się bawić.
Gallagher.
Pośpieszcie się.
Mogła mnie zranić.
Gdyby jej tylko dać nóż, to by się mogła sprawdzić z dowolnym Zielonym Beretem.
Ale teraz panienki wysyłamy w kosmos.
168 DZIEŃ EKSPEDYCJI
Życzę miłego spędzenia czasu.
Tęsknimy, wracaj jak najszybciej.
Dobrze? Bardzo cię kochamy.
Hej Tedy, pamiętasz mnie jeszcze?
Na pewno, starych przyjaciół się nie zapomina, tym bardziej teraz, kiedy jesteś astronautą.
Posłuchaj, chciałam po prostu dać ci znak, że myślę o tobie.
Włączają się systemy uzupełniające.
Cześć.
Jak tam sprawy?
Dobrze.
Może ktoś objaśni mi, dlaczego systemy uzupełniające są włączone?
Dlaczego temperatura jest wyższa...
o 10 stopni niż zazwyczaj?
Poważnie? To jest aż tak zauważalne?
Fermentacja?
Nie... po prostu staraliśmy się coś tutaj sprawdzić.
Ciekawe jak mi się uda wyjaśnić Houston...
że dwóch członków mojej ekipy oślepło, kiedy opili się wódki.
A potem doszli do siebie?
Co tutaj osiągnęliście?
Proszę bardzo.
A niech to.
Teraz już chyba wiecie chłopcy jak piją we flocie.
Chantilas.
Kiedy byłeś dzieckiem na pewno widziałeś żaby.
No tak...Wiele.
Skoro żaby oddychają przez skórę, dostatecznie szybko zarażają się
tymi wszystkimi jadowitymi toksynami, które znajdują się w atmosferze.
Czy to rozumiecie?
Co masz na myśli?
Mężczyźni to weseli ludzie. Jeśli u nich jest wszystko w porządku to, to się nigdy nie zmienia.
A co ma do tego biologia?
Co? Znowu będziemy o tym mówić?
Jeśli tak, to będzie mi potrzebna jeszcze jedna buteleczka.
Nie, nie to, przeznaczenie.
Przeznaczenie. Miałem dziewczynę "Przeznaczenie". Naprawdę mnie zmieniła.
Ale ty?
Przecież nie będziesz lecieć na statku rakietowym,
na którym nikt jeszcze nie latał na odległość więcej niż 3 mln lat świetlnych.
I jak tutaj można zapomnieć o przeznaczeniu?
Po prostu tak. Zapomnijmy o hipotezach.
Mówię
w cholerę z ludzkością.
Mówię. Komandorze Bowman,
kiedy przybędziemy na Mars
trzeba go po prostu sobie wziąć.
Sobie.
Trzeba im wysłać odpowiednie pomiary, że tutaj jest do dupy, żeby się tu przypadkiem nie wybrali.
A jaka to różnica?
Wy tam z Gallagherem możecie popracować i doprowadzić cała tą sprawę do porządku.
A ja jestem w stanie uporać się ze wszystkim pozostałym.
Wiecie...
zostać królem.
A ja?
A ty będziesz moją królową.
Pojawi się nowy gatunek, można powiedzieć.
To...
To po prostu żart.
Komandorze Bowman.
Nie jestem w nastroju do tego, panowie.
Jestem trochę zmęczony.
182 DZIEŃ EKSPEDYCJI
5 STYCZNIA, 2057 ROKU
Gratuluję wam, minęły 182 dni podróży.
Życzę miłej dalszej podróży i witajcie na Marsie.
Tak więc, całkiem nieźle nam wszystko wyszło.
Zobaczymy jak dalej będzie.
A ja wolę mimo wszystko
kiedy znajduję się w znajomym miejscu.
Kiedy widzisz księżyc, czy też gdy widzisz ziemię.
Mówisz prawie tak jak śmieciarz.
Raczej jak technik kanalizacji.
Dobrze.
Może jednak spróbujemy przygotować się do tego, żeby wydostać się stąd. Co na to powiesz Bowman?
Jesteśmy tutaj dostatecznie długo.
Przygotujcie się do lądowania na powierzchni
Przecież nawet nie wylądowaliśmy.
A mi się wydaje, że już niedługo to zrobimy.
Za dwie godziny
wejdziemy na orbitę.
Jeśli wszystko przebiegnie pomyślnie, zejdziemy na dół
i zamiast tego statku będziemy mieli inny, tylko naziemny.
Jeśli mi się dobrze wydaje, to tam jest oranżeria i będziemy mogli najeść się świeżych pomidorów.
Tam będzie prawie jak na ziemi.
Dokładnie tak jak mówisz.
Lucille, sprawdź proszę nasz nowy dom.
Tak jest komandorze.
Sprawdzam powierzchnię Marsa.
Do cholery, ale jest czerwony.
Alarm, alarm, włączajcie system.
Do cholery, włączcie system.
Co się stało?
ALARM RADIACYJNY.
Alarm, radiacja. Szybciej chłopcy, do bezpiecznej strefy,
szybciej, szybciej.
Do cholery.
Nie rozumiem tego.
Idź tam szybko. Szybko. Nikt nie wie co jest grane.
Jestem potrzebny tutaj.
Idź, pomóż im, szybko.
Alarm zostaje odwołany komandorze.
Przeszliśmy krytyczny punkt radiacji. Poziom energii jest na minimum.
Błąd systemu, odłączenie.
Cholera.
Hej?
Tak, Bowman, słyszę cię. U nas wszystko w porządku.
Jakie mamy uszkodzenia statku?
Dostatecznie poważne. Główny silnik został odłączony.
Energia powinna wrócić do poprzedniego poziomu. Jednak nadal spada.
Pozostałe systemy?
Zostaną odłączone za 6 minut.
Plany się zmieniają chłopcy.
Nakładajcie skafandry.
Będziemy startować już teraz.
Kombinezon włączony.
Kombinezon Gallaghera, aktywacja.
Systemy odłączą się za 5 minut.
Wszystkie sektory sprawdzone.
Przypinajcie się panowie.
System startu sprawdzony i włączony.
Autosystem startu włączony.
Wszystkie sekwencje zostały włączone.
Wszystko gotowe do startu.
Tak dobrze, w porządku. Spróbujemy tego.
System nie odpowiada.
Dobrze, spróbujemy tutaj.
Błąd we włączeniu.
Dobrze sprawdź jeszcze raz.
Sprawdzam.
Dalej.
System nie reaguje.
Kombinezon pracuje na 100 procent.
System nie włącza się.
Ponowne sprawdzenie systemu.
Jest mi bardzo przykro. System niestety się nie włącza.
Dobra chłopcy.
Posłuchajcie mnie.
Nie starczy nam energii na odłączenie kapsuły od statku.
W takim razie zrobimy to ręcznie.
Z pełnym szacunkiem komandorze, ale my stąd bez pani nie odlecimy.
Wszystko teraz jest postawione na jednej karcie.
Może powinniśmy ponownie załadować system?
Nie starczy nam na to czasu.
I tak.
Nathan, zostajesz od tego momentu komandorem.
Zrozumiałeś mnie?
Tak zrozumiałem.
System startu został włączony.
Wszystko sprawdzone.
Sprawdzone.
System nawigacji przełącza się. System startu włączony.
Przeszliśmy zieloną sekwencję.
Boże drogi pomóż jej.
Komandorze, odłączenie systemu za 15 sekund.
Start.
Odłączony system autopilota. Błąd w systemie.
Trzeba przejść na ręczne sterownie. Błąd w systemie auto-nawigacji.
5 sekund do odłączenia systemu.
Cały system odłączony.
Sztuczna grawitacja zostaje wyłączona.
O jasna cholera.
Ucieczka tlenu.
Został stwierdzony pożar.
Radzę go ugasić komandorze.
Później.
Ciśnienie się zmienia komandorze.
Włączam spadochrony.
Pożar rozprzestrzenia się i nabiera siły.
Ucieczka tlenu, spadek ciśnienia.
Do cholery, może nas rozwalić o powierzchnię.
Trzeba zrzucić niepotrzebny balast. Przygotować się do lądowania.
Omowa działania systemów.
Do cholery chłopcy. Trzymajcie się.
Poważna ucieczka tlenu.
Już zaraz.
Dziwne połączenia tlenu w atmosferze statku. To może doprowadzić do...
poważnego pożaru.
Cały pożar został ugaszony. Poziom tlenu zerowy.
Już dobrze.
Ostrożnie.
Pomóżcie.
Usiądźmy.
Ostrożnie.
Mars Alfa.
Przy początku wykonania zadania.
Do cholery, wydaje mi się, że masz złamaną nogę.
Włączenie zapasowych źródeł energii-odmowne.
Proszę obejść całą procedurę.
Komandorze to jest naruszenie zaplanowanych programów.
Nie pozwolę ci, żebyś mnie tak po prostu zawiodła.
Obejdź wyznaczone procedury i postaraj się wypełnić to, o co cię poprosiłam.
Tak jest komandorze.
Minimalna możliwość ustanowienia zasilania
80%.
System włącza się komandorze.
Sztuczna grawitacja ponownie działa.
Tak, wiem o tym do cholery.
Systemy utrzymania sztucznej atmosfery ponownie działają.
Poziom tlenu na 3% i zwiększa się.
I tak.
Jak na razie udało mi się wprowadzić w działanie system wideo wizualny.
Na razie to jest wszystko, co mi się udało zrobić.
System radiowy nie daje się doprowadzić do porządku.
Ile czasu na to potrzeba?
Jakiś czas.
Też mi zadanie.
Nie zdążyło się rozpocząć a już się zakończyło.
Po czym tak sądzisz?
Mamy nie wystarczającą ilość sprzętu.
- To nic. - Wystarczy.
Przecież dobrze wiedzieliście o istnieniu ryzyka.
Wystarczy już tych kłótni.
System stabilizuje się.
Tak, wydaje mi się, że musimy być gdzieś tutaj.
Prowadzę obliczenia możliwości otrzymania koordynat lądowania.
Jesteśmy mniej więcej w odległości 20 km od wyznaczonego miejsca.
Więc powinniśmy orientować się według mapy i poruszać w kierunku punktu Alfa.
No cóż.
Musimy wykorzystać całe nasze doświadczenie by pozostać przy życiu. Mam rację?
Dobrze, zamknij się już.
Wybacz.
Możliwość błędnego odczytu około 2-3 km. Obliczenia trwają nadal.
Włączenie obrazu powierzchni.
O jasna cholera.
Pamięć systemowa.
Włączyć obraz.
Nieco do przodu.
Trochę naprzód.
Hej chłopcy, patrzcie.
Co tam u ciebie?
Wydaje mi się, że problem nie tkwi w mapie, ale w obrazie.
W jakim?
W tym.
Nie jesteśmy na tym obrazie. Gdybyśmy na nim byli to byśmy już wszystko zrozumieli.
Co starasz się przez to powiedzieć?
Popatrzcie. Jeśli ten kamień jest tutaj to jest odsunięty o jakieś 30 stopni.
W takim wypadku Wschód jest tam, a o 180 stopni powinien znajdować się ten stożek.
W takim wypadku ten stożek powinien znajdować się o tam.
Ma rację.
Dobra robota, kosmiczny sprzątaczu.
Tlenu mamy tylko na siedem i pół godziny.
W takim razie ruszajmy.
Rozumiem.
Nauka nie jest w stanie odpowiedzieć na najbardziej interesujące pytania,
dlatego też zwróciłem się ku filozofii
w poszukiwaniu Boga.
Kto wie. Może znajdę kamień filozoficzny, który został wykonany...
przez samego pana Boga. Świat jest pełen niespodzianek.
Wydaje mi się że tak.
Czy jest pan gotów, sir?
Na nieszczęście zostaję tutaj.
Co takiego?
Prawdopodobnie mam złamaną nogę.
Myślę, że tylko będę was zatrzymywał I tak nie uda mi się zbyt daleko odejść.
Ale przecież mamy apteczkę. Możemy nawet przeprowadzić szybką operację.
Macie dostateczną ilość tlenu tylko na to, żeby dostać się do punktu Alfa.
Nie możecie go na próżno tracić.
Nie pozwolę panu tutaj umrzeć.
To, po co tutaj przylecieliśmy, jest znacznie ważniejsze.
Powinniście wypełnić misję w imię całej ludzkości.
To na pewno nie będzie proste, ale wiem, że dacie sobie radę.
Idźcie już.
Słyszeliście.
Hej.
Musiałem zobaczyć Marsa.
Dalej, daj mi czerwone światło.
Dawaj, nie baw się ze mną, do jasnej cholery. Dawaj.
Daj mi czerwone światło.
System łączności włączony.
Wiedziałam, że trzeba było sprawdzić twój stan.
Dziękuję komandorze.
Ekipa, czy mnie słyszycie? Tutaj Mars 1, odbiór.
Ekipa naziemna, tutaj Mars-1. Czy mnie słyszycie? Odbiór.
To na pewno nie jest nic ważnego. Oznak życia nie stwierdzono.
Tutaj nic nie ma.
Przecież to jest Mars.
Nie, przecież nikt tak do końca nie sprawdzał
czy tutaj może coś być.
Przynajmniej powinno coś być.
Tak, oczywiście. Ma rację.
Ale jeśli nawet tutaj było coś żywego, to na pewno dawno temu wydostało się stąd.
A może nikt nigdy nic tutaj nie znalazł?
Jeśli znajdujemy się tam gdzie sądzimy,
to jakiś miesiąc temu został zauważony w tym miejscu niebieski obiekt.
Dobrze, po co nam jest to potrzebne? Trzeba ruszać się dalej.
Tutaj przynajmniej tlen...
I jak, skończyliście już?
Powiedziałem idziemy dalej.
WŁĄCZONY PROGRAM POSZUKIWAWCZY
DRUŻYNY NAZIEMNEJ MARS-1,
Komandorze, pozostało 10 minut do pełnego włączenia.
Tak, dobrze. W czym jest błąd?
Włącza się luk C.
Tak, dobrze.
Prowadzone są poszukiwania.
6% na każdą sekundę.
56%.
Dobrze. Gdzie oni się podzieli?
5 minut do sprawdzenia wszystkich koordynat
przy tej widoczności.
Dobrze, chłopcy gdzie jesteście?
Znaleziono kapsułę.
O cholera.
Oni tam są.
Proszę bardzo oto i on.
Ten sam punkt.
A niech to, żarcia i wody na 20 miesięcy.
Boże pomóż nam.
Wszystko jest rozbite.
Co się tutaj stało?
Burza nie mogła zrobić czegoś takiego.
W żadnym wypadku.
Może tornado?
Wątpię.
Co w takim razie będziemy robić?
Trzeba ruszać do drugiego punktu.
Houston, tutaj Mars-1.
Odnieśliśmy duże uszkodzenia przy przejściu przez pole protonowe.
W wyniku powstałego pożaru na Mars-1, 70% wszystkich systemów zostało uszkodzonych.
Systemy nawigacji i komunikacji nie zostały ponownie wznowione.
5-ciu członków ekipy zostało wysłanych na powierzchnię Marsa.
Jednego z nich widziałam w pobliżu lądownika.
Pozostałych nie udało mi się namierzyć. Powtarzam.
Jeśli pozostali członkowie ekipy przeżyli i tak nie mają żadnych szans na przeżycie...
po tym jak punkt Alfa został zniszczony.
Przekazuję wam obraz wideo i obraz termiczny.
Przełączam na automatyczne sterownie.
Jakoś niczego nie widzę.
Ani powietrza, ani wody, ani jedzenia.
Dobrze.
Co będziemy dalej robić?
A co możemy zrobić?
Niedługo skończy nam się czas i powietrze.
16 minut, może trochę więcej.
Niczego sobie.
Też mi biologiczne życie.
Rozczarować 20 miliardów ludzi
nie licząc naszych eks-żon.
Proszę bardzo, masz i pełne zniszczenie.
Wiesz...
coś do niej czułem...
od samego początku.
Zawsze byłem głupi i na pewno...
taki już umrę.
Czasu do życia pozostało całkiem niewiele
i przyjdzie bardzo długo na to czekać.
Tutaj naprawdę jest pięknie. Nie mam racji?
Z tym tylko, że nie ma drogi powrotnej.
Tak... będę tęsknił za wieloma dziewczynami.
A wiele dziewczyn będzie tęsknić za mną.
No cóż. Nie mogę powiedzieć, żeby mi się poszczęściło,
że znajduję się tutaj.
Nieważne, gdzie byśmy nie wylądowali,
tak czy inaczej, byliśmy na to skazani.
Może i tak.
Nie "może", tylko na pewno.
Może pójdziemy...
dalej.
Wszystko jedno, i tak umrzemy.
Zadziwiasz mnie.
Twoje życie się kończy, a ty nie jesteś w stanie zmierzyć się...
ze swoim przeznaczeniem.
Mogę oczywiście skopać każdemu tyłek,
ale technicznie mówiąc, nie zniosę niepowodzenia.
Co się stało, to się nie odstanie.
Wiesz? Ja...ci mogę wybaczyć.
Do cholery z tym.
Przebaczenie od takiej dziewczynki jak ty nie jest mi potrzebne.
Spadaj stąd.
Idź, lepiej umrzeć jak mężczyzna.
O mój Boże.
Sir?!
O Boże drogi...
Tak, są tutaj zapasy lodu.
Można wykorzystać detonator jądrowy, żeby je rozpuścić.
A potem nastąpi taki efekt,
że lawa zacznie się podnosić.
Mars zacznie się rozgrzewać i gdy będzie dostatecznie ciepło,
zaistnieją pewne reakcje, pojawią się algi.
Tysiące alg w wyniku działania, których pojawi się tlen.
Chcesz, żebym się zamknął? Chcesz umierać w ciszy?
Tutaj jest tak spokojnie.
No dobrze.
O tak.
Rozumiesz?
Bóg jeden wie, jak to jest z tym tlenem.
Pytanie brzmi,
jak w rzeczywistości będzie z tymi algami?
Santen nie żyje.
Spadł z urwiska.
Próbowałem go złapać.
Gallagher proszę natychmiast zmienić pojemnik z tlenem.
Nie teraz.
Ciekawe...jak to będzie?
Masz na myśli uduszenie się?
Zawroty głowy,
drgawki,
drgawki zaczną się nasilać,
potem szok, konwulsje przedśmiertne.
A czy będzie boleć?
Tak.
Jasne.
Patrz.
Pójdę się przejść.
Zapas tlenu Gallaghera prawie na wyczerpaniu.
Burchenal. Proszę natychmiast zmienić swój pojemnik z tlenem.
Gallagher. Proszę natychmiast zmienić swój pojemnik z tlenem.
Mogę oddychać.
Mogę oddychać. Oddychać.
Nie wiem jak to jest możliwe, ale mogę oddychać. Możemy oddychać.
Mogę oddychać.
Nie wiem, co to takiego do jasnej cholery,
ale zgadzam się z tym.
Czy to możliwe?
Co się tu dzieje do jasnej cholery?
Jeszcze kilka minut.
Gdyby tak Santen zaczekał. Przecież możemy oddychać.
Oddychamy.
Oddychać.
Uwaga komandorze.
Czasowe sterowanie zostało włączone.
Tutaj Houston, jesteśmy radzi słyszeć twój głos.
Zwracamy uwagę, że za 42 godziny Mars-1 zejdzie z orbity.
Dobre wiadomość jest taka, że ustanowiliśmy wam nową orbitę.
Wasze zadanie zostało wypełnione tak więc możecie przygotować się do powrotu.
No cóż, kto by przypuszczał, że tu będzie powietrze, którym można oddychać.
Tak, rzeczywiście.
Przecież wcześniej poziom tlenu spadał w takim razie, dlaczego teraz jest go tak dużo?
Może zawdzięczamy to naszym algom, co?
Jest mi bardzo przykro komandorze, ale systemy nie włączają się.
Houston, tutaj Mars-1.
Z przykrością muszę stwierdzić, że zapłon się nie włącza.
Tyczy się to również pozostałych konsol. Co dalej? Odbiór.
Cholera. Na odpowiedź muszę czekać co najmniej 30 minut.
Hej, chłopcy.
Radio.
Jeśli to w ogóle można nazwać radiem.
Jedną sekundę...
Coś widziałem,
kiedy staraliśmy się znaleźć punkt numer jeden.
Ten mały robot, którego wysłaliśmy tutaj w 88 roku.
Na nim przecież była radiostacja, nie mam racji?
No tak.
To jest około 4 km stąd.
Niedługo ściemnieje,
a wtedy będzie zbyt zimno.
Więc wyruszymy o wschodzie.
Tutaj przynajmniej jest paliwo rakietowe, przy którym możemy się ogrzać.
Tak. Można powiedzieć, że mamy piknik.
Przynajmniej do czegoś się przyda.
Jeśli radiostacja na robocie nadal działa,
to będziemy mogli skontaktować się z Bowman
i powiedzieć jej, że tutaj jest tlen.
Ale to w niczym nam nie pomoże, mam rację?
Hej ty... dziewczynka.
Na pewno było ci ciężko patrzeć na to, co się stało z Santenem?
Tak było.
Już sobie to wyobrażam.
Hej, proszę bardzo jest i twoja przyjaciółka.
Cześć Amee, myślałem, że jesteś martwa.
Rad jestem cię widzieć.
A niech to.
Wiedziałem, że się stamtąd wydostaniesz.
Cześć.
Chodź, zabawimy się.
Bardzo śmieszne.
Procesor jest uszkodzony.
Czy uda się go naprawić?
Tak, chyba się uda.
Trzeba będzie sprawdzić system pozycjonowania.
Ustawić moduł zasilający i tak dalej.
Chociaż w zasadzie, to może...
ją zabić.
Może, ja to powinienem zrobić.
Nie, sam to zrobię.
Amee?!
Pomóżcie.
Amee!? Nie... nie.
Amee?!
Gallagher, co się tutaj dzieje?
To na pewno z powodu uszkodzenia. Włączył się cykl wojenny.
Dlaczego ona tak postąpiła?
Starała się nas zabić.
Wzięła nas za wrogów.
Tak?
Tutaj jest niewielka rana.
Złamane żebro.
Powiedz mi lepiej coś, czego nie wiem.
Co ona zamierza robić?
Stara sztuczka taktyczna. Zranić wroga.
Reszta przyjdzie mu z pomocą. I wtedy
uda ci się zniszczyć wszystkich.
Wcześniej czy później przyjdzie tutaj, żeby nas załatwić.
Zabije nas. Jednego po drugim.
W porządku?
Amee ma transmiter. Może uda nam się sprawdzić gdzie ona się znajduje.
Jak się czujesz?
Boli mnie, gdy oddycham.
Już niedługo wzejdzie słońce i trzeba będzie ruszać. Rozumiesz?
System włączony.
System włączony. Czekam na dalsze instrukcje.
Houston, udało się doprowadzić do zapłonu. Jestem gotowa do startu.
Dziękuję wam chłopcy.
Dziękuję za to, że pociliście się za mnie.
Mam trochę czasu zanim nacisnę przycisk.
Postaram się jeszcze raz sprawdzić odczyty z Marsa.
Może na powierzchni uda mi się znaleźć ekipę.
Wiem, że powinnam włączyć zapłon, ale mimo wszystko zrobię to, odbiór.
Mam nadzieję, że wiesz, co robisz.
Zawsze myślałem, że wiem co robię.
Czarujące.
Model sprzed 50 lat. Częstotliwość, która nie jest przydatna dla naszej ekspedycji, ale
może to nam jednak pomoże.
Udało się.
Naprowadzenie.
L.S.3.C.R.O.K.O.
L.P.Q.X.
8.W.R.O.C.K.S.
Houston, tutaj Mars-1.
Zamierzam zrobić ostatnie okrążenie wokół Marsa
i skierować się w stronę Ziemi.
No dalej, zrób to.
Sprawdzanie, sprawdzanie.
Więc działa?
Nie wiem. Zapaliło się małe zielone światełko.
Houston... Mars-1 ma zamiar zejść z orbity.
Włączyć zapłon i skierować się na kurs ku Ziemi.
Tutaj naziemna ekipa Mars-1, czy mnie słyszycie? Tutaj naziemna ekipa Mars-1, czy mnie słyszycie?
Halo?
Jesteśmy chłopcami z Marsa.
Hej... ludzie. Pogadajcie z nami... Spróbuj jeszcze raz.
Naziemna ekipa Mars-1 słyszycie mnie?
Tutaj naziemna ekipa Mars-1, słyszycie mnie?
Może nas usłyszą w 1997 roku?
Minęły 2 godziny.
Mars-1 tutaj Houston,
Mars-1 tutaj Houston.
Komandorze, otrzymaliśmy coś przez teleskop radiowy. Coś w rodzaju sygnału. Akurat z pani strony.
Nie uwierzy Pani w to, ale sygnał przyszedł na częstotliwości, która była wykorzystywana 50 lat temu.
No cóż...
zawsze trzeba próbować.
Jak mnie słyszycie, odbiór?
Naziemna ekipa, tutaj Mars-1 czy mnie słyszycie?
Bowman... Bowman.
Gallagher?
Żyjesz.
Tak.
Do jasnej cholery, ty także żyjesz.
Wiem, że wasz moduł ratunkowy się rozbił, ale co dokładnie się stało?
Przyszliśmy do punktu Alfa, ale tam nic nie pozostało.
Ani jedzenia, ani wody. Amee się wściekła.
I... możemy tutaj oddychać.
Jak to możliwe? Przecież poziom tlenu jest niski. To niemożliwe.
Nie wiem, ale to prawda.
Widziałem ciało koło kapsuły, kto to był?
Chantilas. Santena także nie ma.
Co mu się stało?
Podobno rzucił się z urwiska.
To już wszystkie wiadomości z naszej strony.
Nie wiem, jak długo tu wytrzymamy.
Mam nadzieję, że masz jakiś pomysł, bo nasze już się skończyły.
Dobra, popracuję nad tym. Potem się z wami skontaktuję.
Mam nadzieję, że ma czarodziejską różdżkę.
Houston.
Mam trzech żywych ludzi z naziemnej ekipy. Oni oddychają na Marsie.
Spróbujmy zabrać ich do domu.
Coś cię martwi?
Nie wiem jak wytłumaczyć istnienie tlenu na Marsie.
Irytujesz się, gdy czegoś nie rozumiesz.
Z czasem się tego dowiem. Uwierz mi.
Tak. Możliwe.
Może życie skrywa więcej tajemnic i zagadek niż sądziłeś?
Spędziłeś dużo czasu z Chantilasem,
ale może lepiej zacznij wierzyć w Boga. To znacznie łatwiejsza droga.
To zależy tylko od ciebie.
W duchownym życiu nie ma nic łatwego.
Wydaje mi się, że ty po prostu ignorujesz fakty.
Fakty?
Na pewno nie było ci wesoło na Boże Narodzenie.
A twoja mama starała się ciebie rozweselić.
Jestem genetykiem, wierzę tylko w kody.
A, G, T, P,
w różnych kombinacjach.
Wierzę w ludzki materiał genetyczny.
Rozumiesz? Wybieram to, co wybieram.
Wierzę, że uda się wyhodować sztuczną wątrobę.
I to właśnie robię.
A jak tylko zauważysz Boga, daj mi znać.
A na razie będę trzymał się swojej wersji.
Posłuchajcie, może to zabrzmi trochę zwariowanie, ale coś mam.
Znajdujemy się sto kilometrów od punktu A. Mamy rozbitego robota.
Nie mamy niczego więcej.
Już tak bywało.
Jest pewien konstruktor, Bukowski. Żyje nadal w Brooklynie.
Otrzymaliśmy od niego wiadomość. Twierdzi, że jesteście w stanie...
skorzystać z oprzyrządowania, jakie tam jest.
Poważnie? Możemy nawet stworzyć maszynę do robienia sandwiczy.
Tak, ale macie także określone ograniczenia.
Tylko 19 godzin, nie więcej, na to żeby trafić tutaj.
A niech mnie, kupa czasu.
Cóż, chyba się trochę zabawimy?
Po tym okresie, nasze szanse powrotu na Ziemię będą bardzo małe.
No dobrze,
co mamy robić?
Obróć się zgodnie z ruchem wskazówek zegara na godzinę 5-tą.
Dobrze.
I co dalej?
Jak już mówiłam, jest tutaj niewielka robota do załatwienia.
A potem będę po ciemnej stronie planety. Skontaktuję się z wami potem.
Zrozumieliśmy.
Wybaczcie, ale to wszystko, co mogę wam w tej chwili zaproponować.
Dobre i to.
Daj mi rękę.
Boże drogi, tylko nie umieraj.
Nie zamierzam umierać, po prostu nie lubię zostawać sama.
Tym bardziej, że wy chłopcy jesteście tam na dole.
Dzięki.
Więc co robimy?
Daj mi pomyśleć.
Myśli, one tak odbiegają od tego wszystkiego.
Może powinnaś z powrotem wrócić pod prysznic.
Wyobraź sobie, że jestem twoją siostrą.
Poważnie?
Tak.
Spokojnej nocy.
A to, co takiego?
O tam.
Jakby ziemia się poruszała.
Dziwne. Nic nie widzę.
Ale tam coś było.
Przecież nie zdawało mi się. Coś widziałem.
Gallagher?
Co słychać? Kierujemy się teraz na wschód.
Muszę z tobą porozmawiać. Odłącz pozostałych.
O co chodzi?
Bowman?
Jedynym sposobem opuszczenia Marsa jest podróż w kontenerze.
I co?
To jest dość trudne.
Bukowski i Houston próbują wymyślić jak zrobić,
żeby trzech ludzi weszło do kontenera.
Ale na razie może się to udać tylko dwóm. Tylko dwóch ludzi.
Jak tam sprawy?
Niczego sobie.
Jest mi bardzo przykro.
Dobra. Porozmawiamy jeszcze o tym.
Tak będzie lepiej.
Z trudem oddycham, za ciasno.
Wszystko będzie w porządku.
Idziemy dalej.
Idziemy...
Dalej, ruszajmy się.
Co ty robisz?
Tak po prostu sobie śpiewam. To pomaga. Zaśpiewajmy razem.
Komandorze.
Wielkie masy niskiego ciśnienia poruszają się w kierunku grupy naziemnej.
Prędkość wiatru się zwiększa.
Panowie, zbliża się do was burza wielkości stanu Montana.
Ruszajcie się szybciej.
Za jakieś 5 minut znajdę się poza zasięgiem.
Musicie znaleźć sobie kryjówkę i to jak najszybciej.
O jasna cholera. Burza. Skąd się tutaj wzięła burza.
Chodźcie tutaj. Szybciej.
Maksymalna szybkość 111 mil/godzinę.
Temperatura się obniża. Szybkość się zmienia.
Szybciej.
Cholera.
Houston, tutaj Mars-1.
Masz swój kosmos.
Hej...mówię kosmos.
Jak daleko jest według ciebie do kontenera?
Nie wiem.
Ile czasu minęło?
Pozostały nam 4 godziny, żeby spróbować wystartować.
Bóg jeden wie ile czasu na to stracimy.
Mam tylko nadzieję, że ten Bukowski ma dobrą pamięć.
Trzeba odliczać czas.
Tylko dwóch z nas może znaleźć się w kontenerze.
Co takiego?
W kontenerze jest miejsce tylko dla dwóch osób.
Polecicie wy obaj.
Wypełnicie zadanie. Powiecie ludziom to, co powinni wiedzieć o tym co widzieliśmy.
Kiedy dostaniemy się do kontenera,
pomogę wam przy starcie.
A potem się pożegnamy.
Chociaż on się może nie wzbić w taką pogodę.
Jeśli nie, to zostaniemy tu i będziemy zajmować się badaniami dopóki starczy nam sił.
Przesadzasz Gallagher.
W jakiś dziwny sposób nie wierzę w to wszystko.
O czym ty mówisz?
On myśli, że to ja jestem winny śmierci Santena.
A ty jak myślisz Gallagher?
Gallagher?
Ufasz mi?
Wierzysz?
Osłonię cię, a ty osłonisz mnie.
Do cholery, sam nie wiem, ale jakoś ci nie wierzę.
Jeśli masz zamiar porzucić tutaj swojego przyjaciela...
Wyślesz mnie, a sam zostaniesz tutaj?
Tak.
Tak właśnie zamierzam zrobić.
Mars-1, tu Houston.
Komandorze. Nie wiemy, jakie ma pani plany, ale czas się kończy.
Łączność z drużyną była po raz ostatni ponad trzy godziny temu.
Znakomicie pani pracowała, ale mając na uwadze burzę jaka tam przeszła
wątpliwe jest, żeby ktoś pozostał przy życiu.
Proszę mnie uważnie słuchać. Jeśli w momencie, gdy pani otrzyma tę informację
nie będzie się pani w stanie skontaktować z naziemną ekipą, będzie pani
zmuszona skierować się w stronę Ziemi. To wszystko.
Gallagher, odbiór.
Gallagher, słyszysz mnie? Proszę, odpowiedz.
Do cholery.
On poszedł.
Co takiego?
Zabrał ze sobą radio.
Cholera, jasna cholera.
To Amee.
Ona go obserwuje.
Do diabła.
Bał się, że go tutaj zostawimy.
Ale się wszystko pochrzaniło.
Z nami też będzie koniec, jeśli trafimy w jej łapy.
Mamy jeszcze trzy godziny. Mam rację?
Najważniejsze, żeby nie zabłądzić.
Wiem o tym.
Na razie przynajmniej pogoda jest całkiem znośna.
Ruszajmy dalej. Możemy orientować się po gwiazdach.
Na razie wszystko jest w porządku.
Zaczekaj.
To algi.
Tutaj są algi.
Dlaczego właśnie tutaj i nigdzie indziej?
Na razie nie potrafię ci odpowiedzieć na to pytanie. Ruszajmy.
Trzeba koniecznie odnaleźć radio.
Popatrz tylko jak go...
O jasna cholera.
Ale się tego trzyma... trup...
Oddawaj radio.
Trzeba koniecznie wezwać Bowman. A niech to, powietrza zostało bardzo mało.
Bowman.
Tutaj Gallagher, czy mnie słyszysz?
Bowman, tutaj Gallagher, czy mnie słyszysz?
Nadal jest po ciemnej stronie.
Boże, Chryste.
Do cholery, a co to takiego. Robaki?
One karmiły się algami.
Proszę bardzo, tutaj są nie tylko bakterie.
Chodźcie tu sukinsyny.
Myślałem, że tu nie ma życia, ale się myliłem.
Teraz już mnie nie dziwi, że tu jest tlen, bo jest życie.
Jak myślisz, czy ona nas słyszała? Popatrz tylko...
Znaleźliśmy tutaj życie.
Rozumiesz? One to jedzą i produkują tlen.
Wszystko jest bardzo proste.
Ale dlaczego właśnie tutaj?
Ponieważ tutaj jest jedzenie.
Kiedy byłem dzieckiem widziałem takie zielone pola.
Gallagher.
O Boże drogi. Burchenal.
One są w moim kombinezonie.
Stój, nie podchodź.
Weź powietrze i uciekaj.
I zabierz to ze sobą Gallagher.
Wykonaj misję.
Uciekaj stąd.
Lepiej nałóż hełm.
Nie mam zamiaru zakończyć tak życia.
Komandorze. Zaburzenia w atmosferze Marsa.
O mój Boże.
Tutaj Mars-1, wzywam ekipę naziemną Mars-1, jak mnie słyszycie odbiór?
Jak mnie słyszycie, odbiór?
Tutaj były jakieś żuki. One najprawdopodobniej produkują tlen.
To koniec misji.
Gallagher?
One go zabrały...
Gallagher, gdzie są pozostali?
Nie ma nikogo więcej...
Gallagher,
gdzie są pozostali.
Nie żyją.
Wszyscy są martwi. Zostałem tylko ja.
Gallagher uspokój się i posłuchaj mnie uważnie.
Bowman.
Nie wiem, co się stało dzisiaj w nocy,
ale zaszedłeś zbyt daleko, żeby się teraz poddać.
Wypełnisz misję.
Nie mogę.
Oni się poświęcili. Zrobili to dla ciebie. Słyszysz mnie?
Chcę, żebyś wstał, żebyś zaczął iść.
Jeśli nie jesteś w stanie zrobić tego dla nich...
- Nie mogę. - Zrób to dla mnie.
Zrób to dla mnie.
Musisz iść dalej.
Dobrze.
Pozostało pięć minut do momentu, gdy trzeba będzie opuścić orbitę komandorze.
Bowman?
Pozostało jeszcze kilka minut.
Bądź tam.
Już prawie jesteś na miejscu.
Sam nie wiem, czy uda mi się ustawić prawidłowy kurs.
Postaraj się dostać na miejsce.
Nie wiem.
Zamknij się i ruszaj dalej.
Znalazłem.
Dobrze, co dalej?
Pozbądź się zbieracza próbek.
Dobrze, co dalej?
Tam jest przekaźnik na podczerwień. Powinien być widoczny.
Tak... mam.
Napis jest po rosyjsku.
Dobrze. Co dalej?
Włącz modem Kosmos-1.
Załaduję zdalnie program.
Dzień dobry.
Nadal pracuje.
AKTYWACJA
Dalej.
Dobrze. Informacja powinna już być załadowana.
Włączam diagnostykę systemu.
Wszystko zielone.
Dobrze, ta rzecz ma dwa rodzaje funkcji. Lądowanie i... start.
Start może być niezbyt przyjemny.
Przeliczyłam sekwencję wznoszenia dla jednego człowieka.
Tam gdzieś powinny być baki z paliwem.
Z każdej strony po jednym.
Mam.
Co dalej? Czy jesteś tego pewna?
Zamknij się. Mamy mało czasu, więc wykonuj polecenia.
Dobra... Co dalej?
Włącz diagnostykę i sprawdź, czy wszystko jest w porządku?
SPRAWDZANIE SYSTEMU
Gallagher?
Baterie padły.
Zbyt mało energii, żeby wystartować.
Zbyt mało energii, by wystartować.
Czy jest jeszcze coś, z czego możesz skorzystać?
Sam nie wiem. Trzeba się rozejrzeć.
Nie poddam się tak po prostu, będę szukał.
Nic. Same skały.
Przyjdzie mi umrzeć na tej planecie.
Postaram się coś wymyślić. Znajdę jakiś inny sposób.
Przecież nie możesz mi zrzucić paliwa z orbity.
Widzisz?
Ile czasu zostało do przejścia w ciemną strefę?
Około 1 minuty.
Dobrze, jest jeszcze kilka rzeczy, które chciałem ci powiedzieć.
Wiesz. Kiedy trafiłem na Mars, rozmawialiśmy z chłopakami...
o tym, jakie to ważne, algi i w ogóle...
W jakiś sposób nikt, kto tu był nie wpadł wcześniej...
na pomysł co zrobić, żeby pojawił się tlen.
Trzeba tu jak najszybciej wysłać pozostałych, żeby
dopracowali wszystko. Żeby tu zrobić wszystko co trzeba.
Pozostało 20 sekund komandorze.
Szczerze mówiąc, to już chyba wszystko.
Bardzo mocno nienawidzę tej planety...
i bardzo mocno tęsknię za Ziemią.
Bardzo tęsknię za, co było w domu.
Ja...
tęsknię za tobą.
Nic nie powiesz?
Chciałbym cię pocałować.
Tak.
Sygnał utracony komandorze.
Żegnaj.
Proszę oto i ja, oto i ja.
A oto i nie ja.
Potrzebne jest mi źródło silnej energii.
A co powiesz na temat
swoich baterii, moja miła?
WLEW
Żegnaj miła.
SYSTEM SAMOZNISZCZENIA
BATERIA
Kieruję się do domu.
Witam, system gotowy.
Do dupy z tą planetą.
Ostrzeżenie.
Przybliżenie obiektu. Możliwa obecność komandora Gallaghera we wnętrzu.
Odwołuję manewr. Zmiana.
Włączyć przyśpieszenie.
Zamknąć poziom.
Poziom zamknięty.
Otworzyć dok.
System gotowy, komandorze.
Podłącz się.
Wystrzel mnie.
Gallagher?
Powrót.
Obrót.
Zamknij luk awaryjny, natychmiast. Przywróć atmosferę.
Atmosfera przywrócona.
Bioskaner stwierdził możliwość zawału serca u członka ekipy, Gallaghera...
Dalej.
Dawaj.
Powrót funkcji życiowych, komandorze.
Dalej.
O tak...
A niech to.
Dziękuję bardzo.
Wracajmy do domu.
Skanowanie organizmu.
Trudno uwierzyć, że jesteśmy tacy dobrzy.
Możesz w to wierzyć, bo Houston wierzy.
Będzie tu kolonia, Gallagher.
Wyroki Boże są nie do przewidzenia.
Tajemnica Świętego Momentu.
Oto powód dla którego można było umrzeć.
Najważniejsze jest wierzyć w to...
Ty tutaj nie umrzesz.
Wszystko było nie tak jak powinno być.
Czego by nie mówić, ekipa wypełniła zadanie. Ludzkość powinna być im za to wdzięczna.
Może Chantilas miał rację.
Może to nie jest tylko nauka.
Sama nie wiem.
Bez względu na siły jakie tam działały,
my staraliśmy się najlepiej jak to było możliwe.
Minie jeszcze 6 miesięcy zanim dotrzemy do domu.
Postaram się spędzić te 6 miesięcy tak jak trzeba.